Upload abai_verses.csv

abai_verses.csv

@@ -336,25 +336,25 @@ ABAI166ABAI,1902,"Жүрек — теңіз, қызықтың бәрі — ас
 ABAI167ABAI,1902,Тоты құс түсті көбелек,"Тоты құс түсті көбелек\nЖаз сайларда гулемек. \nБәйшешек солмақ, күйремек, \nКөбелек өлмек, сиремек.\nАдамзатқа не керек:\nСүймек, сезбек, кейімек, \nХарекет қылмақ, жүгірмек, \nАқылмен ойлап,сөйлемек.\nӘркімді заман сүйремек, \nЗаманды қай жан билемек? \nЗаманға жаман күйлемек, \nЗамана оны илемек.",M. Petrovyh,"Мотыльки, чей светел наряд,\nВам, цветы, привет свой дарят.\nНо спугнет гроза, сад примят —\nИ они назад не летят.\n\nЛюдям всем дана, всем подряд,\nЧереда удач и утрат,\nЧто всегда сомненьем томят\nИ скорей ответа хотят.\n\nВремя гонит всех — стар иль млад.\nБремя злых помех снять бы рад!\nЖизнь — тоска и смех, блеск и чад.\nСрок придет, и ты смертью взят."
 ABAI167ABAI,1902,Тоты құс түсті көбелек,"Тоты құс түсті көбелек\nЖаз сайларда гулемек. \nБәйшешек солмақ, күйремек, \nКөбелек өлмек, сиремек.\nАдамзатқа не керек:\nСүймек, сезбек, кейімек, \nХарекет қылмақ, жүгірмек, \nАқылмен ойлап,сөйлемек.\nӘркімді заман сүйремек, \nЗаманды қай жан билемек? \nЗаманға жаман күйлемек, \nЗамана оны илемек.",E. Kurdakov,"Вот мотыльков беспечный рой,\nСтруясь, летит сквозь летний зной\nВ мгновенной радости скупой\nНад обречённою травой.\n\nА человек, он что ж, иной?\nИ он не властен над судьбой,\nСпешит, хлопочет, лишь порой\nПытаясь путь осмыслить свой.\n\nА время мутною рекой\nВсех топит в бездне вековой,\nИ тех особо, кто порой\nПеречит времени, слепой."
 ABAI168ABAI,1903,Жалын мен оттан жаралып,"Жалын мен оттан жаралып, \nЖарқылдап Рағитжайды айдар. \nЖаңбыры жерге таралып, \nЖасарып шығып гүл жайнар.\n\nЖайына біреу келсе кез,\nБелгілі жұмыс, сор қайнар.\nҚуаты күшті нұрлы сөз,\nҚуатын білген абайлар.\n\nЖалын мен оттан жаралған \nСөзді ұғатын қайсың бар?\nПартия жиып пара алған,\nПейілі кедей байсыңдар.\n\nҚулық пенен құбылдан \nЖалықсаң, жақсы жансыңдар. \nТүзелмесе шұғылдан,\nАрсылдар да қалшылдар.\n\nНесі өмір,\nНесі жұрт?\nӨңшең қырт,\nБас қаңғырт!",L. Ozerov,"Ангел молнии, Рагит,\nКак стрела, к земле летит.\nОпрокинутый на землю\nДождь её животворит.\nМолния бьёт наповал.\nСилу слов ты, друг, познал.\nЕсли их, как молний силу,\nНа себе ты испытал.\nМимо этих слов пройдёт\nВзяточник и обормот.\nНищенка-душа не примет\nОгненных таких щедрот.\nПримет молнии-слова,\nКто устал от плутовства.\n\nНе пора ль к рукам прибрать\nБолтунов всесильных рать?\nЧто за публика такая —\nТолько знают врать и врать."
-ABAI169ABAI,nan,"Әйелің — Медет қызы, аты Ырым","Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін.",M. Adibayev,"Жену твою — Медета дочь, зовут Ырым,\nРаз в месяц грязного лица не моет.\nВ говно ступить упасть — три раза право есть,\nПотом, ничто уже джигита не отмоет."
-ABAI169ABAI,nan,"Әйелің — Медет қызы, аты Ырым","Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін.",A. Starostin,"Твоя жена Медета дочь, и звать ее Ырим;\nУмыться даже в месяц раз — тот труд ей нестерпим;\nЖигиту силы испытать, ты знаешь, трижды надо,\nНо он в дерьмо вступил и в грязь летит путем прямым."
-ABAI169ABAI,nan,"Әйелің — Медет қызы, аты Ырым","Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін.",K. Doszhan,"Жена твоя по имени Ырым, дочь Медета,\nДаже раз в месяц не моет свое грязное лицо.\nУ джигита есть право до трех раз (еще раз),\nЕще раз наступи на дерьмо и упади.\n(До трех раз наступить на говно и упасть)."
-ABAI170ABAI,nan,"Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?","Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?\n«Күйшіл» деп бабын білмей кінә таққан. \nҚұл табан, кескіл тұмсық Бөстекбайым, \nКісіге бос берермін бір мін тапқан.",M. Adibayev,"Избавился ль от Котыбака, Бостегим?\nЗа норов хаял он тебя, ухода не творил.\nКто б в мощных лапах, клюве, Бостегим,\nТвоих изъян нашел, тому бы даром отдарил."
-ABAI170ABAI,nan,"Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?","Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?\n«Күйшіл» деп бабын білмей кінә таққан. \nҚұл табан, кескіл тұмсық Бөстекбайым, \nКісіге бос берермін бір мін тапқан.",K. Doszhan,"Мой Бостек, ты избавился от Көтібақа?\nКоторый, не умея ухаживать, говорил, что ты привередлив.\n(Винил тебя, не зная, как ухаживать за тобой).\nС натруженными лапами, изогнутым клювом, мой Бостегим,\nЕсли в тебе кто найдет один изъян, я отдам тебя даром этому человеку."
-ABAI171ABAI,nan,Ғалымнан надан артпас ұққанменен,"Ғалымнан надан артпас ұққанменен,\nТағдыр көрмей қоймайды бұққанменен. \nО дағы қалыбынан аса алмайды, \nЖауқазын ерте көктеп шыққанменен.",M. Adibayev,"Судьбы своей не избежать,\nИ суть свою не поменять.\nУченого не превзойти невежде,\nПодснежнику о лете — не узнать."
-ABAI171ABAI,nan,Ғалымнан надан артпас ұққанменен,"Ғалымнан надан артпас ұққанменен,\nТағдыр көрмей қоймайды бұққанменен. \nО дағы қалыбынан аса алмайды, \nЖауқазын ерте көктеп шыққанменен.",K. Doszhan,"Невежда хоть сколько будет понимать, не станет,\nне будет знать больше, лучше ученого.\nСудьбы не избежишь, все равно не спрячешься, не убежишь.\nОн (невежда) все равно не выйдет из своей сути,\nКак подснежник рано расцветающий не видит лета."
-ABAI172ABAI,nan,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",M. Adibayev,"Не рви, не трогай струн души,\nВ домбре все чувства на предел��.\nНе бейся сердце, не стучи,\nСлезою задрожав на веке.\nДуша в печаль погружена,\nМинувшее не отзовется боле.\nЛишает разума тоска,\nИ голова катится в поле.\nЛюбимая, лишь нежный взгляд\nБольную душу успокоит.\nТакое слово мне скажи,\nЧто жизни человечьей стоит.\nВнутри что тлеет и горит\nПогасит сладостная прелесть.\nДуша и ноет, и болит,\nСлова любви меня согреют.\nКоль нежно прикоснешься ты,\nВоспрянет лучшее в груди.\nДуша простит, забыв былое,\nК блаженству путь мне укажи.\nВ надрывах звуков и в байге\nЯ жил — душа моя устала.\nРодная, не терзай меня,\nЛюбовью утоли сначала."
-ABAI172ABAI,nan,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",A. Gatov,"Ты, домбра, сильнее грянь,\nБоль и радость затая!\nСердце, биться перестань!\nСлёзы сдерживаю я.\n\nОтшумевшей жизни след\nВ сердце, трепетном едва.\nГорько мне — и силы нет,\nИ кружится голова.\n\nДорогая, посмотри\nМне в глаза и успокой\nЗлой недуг, что изнутри\nЗаглушает голос мой.\n\nПламя углей погаси,\nЛаской нежною повей.\nОблегченье принеси\nСтраждущей душе моей.\n\nК ней рукою прикоснись.\nЧтоб, тобой исцелена,\nМысль моя вспорхнула ввысь,\nВ дальний край устремлена.\n\nСердце, пламень свой умерь\nИ байгу свою кончай!\nНе терзай меня — теперь\nУмереть спокойно дай!"
-ABAI172ABAI,nan,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",A. Zhovtis,"Домбры не трогай рукой,\nДрогнувших струн не рви.\nНе бейся, сердце, постой,\nСлез к очам не зови…\n\nА слезы бегут по щеке –\nСтарая скорбь жива.\nОтяжелев, в тоске\nСклоняется голова.\n\nК тому, кто поник душой.\nЧья боль живет взаперти,\nВзор лучезарный свой,\nЛюбимая, обрати!\n\nПрошу тебя, погляди,\nМолю, погаси костер:\nОн ведь в больной груди\nТлеет с давнишних пор.\n\nРазвей, разгони беду.\nКоснувшись нежной рукой,\nИ к цели я пойду,\nИ чист и прям душой.\n\nНо как устала она\nВ байге пестрящего дня!\nЯ верю, что ты должна\nВывести меня!"
-ABAI172ABAI,nan,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",A. Kodar,"Не надо браться за домбру, —\nМне с сердцем скорбным совладать ли,\nЯ, растревоженный, замру,\nИ, слезы выступят по капле.\nБоюсь, опять в душе моей\nПроснутся отзвуки былого.\nИ, ослабев среди тенен,\nВ печаль, как в бред, впаду я снова.\nТак подойди же и пойми,\nВсмотрись в меня с теплом во взгляде,\nИ боль души моей уйми\nТы медом слов, моя отрада.\nПусть буду снова обольщен,\nЗабыв о тлении былого,\nСумей найти вернейший тон,\nЧтоб скорби скинулись оковы.\nСпособен многому я внять,\nКоль подойдешь ко мне ты тонко.\nВглубь мыслей разных я опять\nУйду с тобою потихоньку.\nВ байге хорошей и дурной\nУстал я от порывов тщетных.\nТак будь побережней со мной, —\nНасыть меня плодом заветным."
-ABAI172ABAI,nan,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",K. Doszhan,"Не стучи руками по домбре — (как бы сам поэт — этот инструмент),\nПронзительные чувства постоянно выворачивают душу.\nНе бойся, не стучи, сердце, остановись, замри,\nОдна за другой слезинки наворачиваются на глаза.\nМне тоскливо, моя душа печальна (почти траурное состояние),\nЭхом ли отзовется прошедшее.\nЗабрав силу предчувствие смерти лишает разума,\nЯ потерял голову, рассудок от тоски.\nПосмотри на меня теплым взглядом,\nТвой нежный взгляд, нежное лицо, любимая моя.\nСладкое нежное слово твое\nИзлечат душу израненную теплое, нежное слово.\nТо, что внутри горит старым огнем тоски, печали, обиды, боли.\nМожет погасить твоя новая прелесть неизъяснимая, кокетство.\nУбитая, сломленная горем моя душа многое простит\nЕсли нежно коснешься меня.\nРазные хорошие, глубокие мысли посетят меня,\nЕсли укажешь путь к бесконечному бл��женству.\nВ поединке, состязании, байге с музой и без музы\nУчаствовал я, душа моя истомилась, устала,\nХоть ты не истязай, не терзай меня.\nНайди для моего духа, моей души, успокоение.\nЧтобы я мог оправиться (наполнится) новой жизнью, чувством.\nНе стучи руками по домбре — (как бы сам поэт — этот инструмент),\nПронзительные чувства постоянно выворачивают душу.\nНе бойся, не стучи, сердце, остановись, замри,\nОдна за другой слезинки наворачиваются на глаза.\nМне тоскливо, моя душа печальна (почти траурное состояние),\nЭхом ли отзовется прошедшее.\nЗабрав силу предчувствие смерти лишает разума,\nЯ потерял голову, рассудок от тоски.\nПосмотри на меня теплым взглядом,\nТвой нежный взгляд, нежное лицо, любимая моя.\nСладкое нежное слово твое\nИзлечат душу израненную теплое, нежное слово.\nТо, что внутри горит старым огнем тоски, печали, обиды, боли.\nМожет погасить твоя новая прелесть неизъяснимая, кокетство.\nУбитая, сломленная горем моя душа многое простит\nЕсли нежно коснешься меня.\nРазные хорошие, глубокие мысли посетят меня,\nЕсли укажешь путь к бесконечному блаженству.\nВ поединке, состязании, байге с музой и без музы\nУчаствовал я, душа моя истомилась, устала,\nХоть ты не истязай, не терзай меня.\nНайди для моего духа, моей души, успокоение.\nЧтобы я мог оправиться (наполнится) новой жизнью, чувством."
-ABAI173ABAI,nan,"Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек","Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек,\nБой жеңбек, ер жігітке ғақыл таппақ.\nТағдырын көрушінің Хақтан біліп,\nКөшелі өнер иесін жүрсе жақтап.\n\nНиетің түзу болса сенің аппақ,\nЕкі елі ауызыңа қойсаң қақпақ.\nСыбыр, өсек дегенді сырттай жүріп,\nҒылым, өнер, мал таппақ, жұртқа жақпақ.",M. Adibayev,"Увидеть путь, познать, на мир взглянуть,\nСебя преодолев, младым постигни суть.\nПредначертанное прими как дар и волю\nБожью, Талант в искусстве по душе, всего Ему дороже.\nКоль помыслы твои прозрачны и чисты,\nРту своему во всем поставь преграду.\nОт сплетен, болтовни, от суеты беги,\nНароду угодишь, в трудах найдя отраду."
-ABAI173ABAI,nan,"Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек","Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек,\nБой жеңбек, ер жігітке ғақыл таппақ.\nТағдырын көрушінің Хақтан біліп,\nКөшелі өнер иесін жүрсе жақтап.\n\nНиетің түзу болса сенің аппақ,\nЕкі елі ауызыңа қойсаң қақпақ.\nСыбыр, өсек дегенді сырттай жүріп,\nҒылым, өнер, мал таппақ, жұртқа жақпақ.",K. Doszhan,"Видеть дорогу, знать толк (познать), странствовать по свету,\nЗдравому молодцу, поборов себя, найти ум, наставления.\nСудьбу видевшего, будущее узнать от Всевышнего,\nЕму (Богу) ближе умудренный в искусстве человек.\nЕсли твои помыслы чисты и светлы,\nЕсли поставишь заслон на свой рот.\nЕсли обойдешь стороной шепотки и сплетни,\nТо угоден будешь народу, наукой и искусством заработаешь скот (состояние)."
-ABAI174ABAI,nan,Мен боламын демеңдер,"Мен боламын демеңдер, \nАяқты алшаң басқанға.\nЕкі көзің аларып,\nҚұр қарайсың аспанға.\n\n��ір ғылымнан басқаның,\nБәрі де кесел асқанға.\nӨйткен адам жолығар \nКешікпей-ақ тосқанға.",M. Adibayev,"Не говорите — состоялся я,\nНе чуя землю, растопырив ноги,\nПустые выпучив глаза,\nИ тупо в небо ими впершись.\nНауки выше доли нет,\nВсе прочее — болезнь и чванство.\nКоли бахвальство суть тебя,\nСвою ты встретишь неудачу."
-ABAI174ABAI,nan,Мен боламын демеңдер,"Мен боламын демеңдер, \nАяқты алшаң басқанға.\nЕкі көзің аларып,\nҚұр қарайсың аспанға.\n\nБір ғылымнан басқаның,\nБәрі де кесел асқанға.\nӨйткен адам жолығар \nКешікпей-ақ тосқанға.",K. Doszhan,"Не говорите, что я состоялся, я значимый,\nКоль ходите широко расставляя ноги.\nВыпученные, пустые глаза,\nТупо, бессмысленно смотрят только в небо.\nВсе кроме науки, чванство, самолюбование, хвастовство,\nОно вредно, как неизлечимая болезнь (кесел).\nЧеловека, который так себя ведет, так поступает,\nТакой человек вскоре встретится с неудачей."
-ABAI175ABAI,nan,"Ойға түстім, толғандым","Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз емес.\nБәрі болды өзімнен,\nТәңірім салған наза емес.\n\nОсынша ақымақ болғаным \nКөрінгенге қызықтым. \nҒаділетті жүректің \nӘділетін бұзыппын;\nАқыл менен білімнен \nӘбден үміт үзіппін;\nАйла менен амалды \nМеруерттей тізіппін;\nЖалмауыздай жалаңдап,\nАр, ұяттан күсіппін ; \nҚулық пенен сұмдыққа \nҚұладындай ұшыппын;\n«Сіз білесіз» дегенге \nКүнге күйіп, пісіппін; \nМақтанбасқа мақтанып,\nДеп жүріппін «пысықпын».",K. Doszhan,"Погрузился, в мысли, размышлял, раздумывал,\nВзяв в свои руки свои недостатки\nСмотрю на себя со стороны, на свой характер, свой нрав,\nПроверить себя я решил.\nСам себе я не нравлюсь, отвратителен себе.\nГде мне поместить себя?\nХарактер, который я сам выбрал, сам сделал\nКак мне теперь его укротить?\nЕсли сосчитать свои недостатки (недостатки характера),\nНе меньше, чем камней в горах.\nЗамечаю я свое сердце,\nДо иголочки оно нечисто\nЭто даже не грязь, которую можно вычистить.\nЕго не прочистишь, как грязь в логове.\nВо всем я сам виноват, Тенгри (Бог) тут не причем.\nБез разбору хватаясь, интересуясь всем\nСтал я дураком.\nПрекрасное сердце\nИстинность, искренность сердца сбил с пути,\nНауки с разумом, знания,\nТеряют всякий смысл, надежду;\nХитрость и коварство нанизывал,\nВыдавая за жемчуга, за драгоценность.\nКак дьявол (съедая вокруг себя, уничтожая все вокруг),\nКак нечистая сила, летел носился чуть не падая.\n«Бы знаете все, вы знаток» — говорили мне все,\nЛьстили мне и это грело,\nЯ жарился на этом как на солнце.\nЯ гордился тем, что, оказывается, вообще ничего не стоило,\nСчитал себя самым хитрым, ушлым и умным."
-ABAI175ABAI,nan,"Ойға түстім, толғандым","Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қо��ға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз емес.\nБәрі болды өзімнен,\nТәңірім салған наза емес.\n\nОсынша ақымақ болғаным \nКөрінгенге қызықтым. \nҒаділетті жүректің \nӘділетін бұзыппын;\nАқыл менен білімнен \nӘбден үміт үзіппін;\nАйла менен амалды \nМеруерттей тізіппін;\nЖалмауыздай жалаңдап,\nАр, ұяттан күсіппін ; \nҚулық пенен сұмдыққа \nҚұладындай ұшыппын;\n«Сіз білесіз» дегенге \nКүнге күйіп, пісіппін; \nМақтанбасқа мақтанып,\nДеп жүріппін «пысықпын».",A. Gatov,"В раздумье долгом и немом,\nВ воспоминаньях о былом,\nПеребирал я день за днём,\nНе оправдав себя ни в чём.\nКуда мне скрыться от себя?\nМой каждый шаг был только злом.\nСмогу ли обуздать себя?\nЯ подл, я виноват кругом.\n\nНеисчислимы камни гор —\nИ счёта нет грехам моим.\nА стоит в сердце заглянуть —\nПозор и срам глазам моим.\nТо не колодезная грязь —\nНе вычерпать рукам моим.\nТаким меня не создал бог —\nЯ страшен по делам моим.\n\nНо в чём же я себя виню?\nЯ падок был на всё, я тот,\nКто искренностью пренебрёг\nИ расточил её, как мот.\nЯ слову разума внимал\nИ поступал наоборот.\nКак жемчуг, хитрости и ложь\nНанизывал из года в год.\n\nЧудовище, я потерял\nДелам моим бессчестным счёт.\nЯ жадно к подлости любой,\nКак ворон, правил свой полёт.\nПустую слыша похвалу,\nГордился ею, думал — вот\nНадул я всех и мастаком\nТолпа за это назовёт."
-ABAI175ABAI,nan,"Ойға түстім, толғандым","Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз емес.\nБәрі болды өзімнен,\nТәңірім салған наза емес.\n\nОсынша ақымақ болғаным \nКөрінгенге қызықтым. \nҒаділетті жүректің \nӘділетін бұзыппын;\nАқыл менен білімнен \nӘбден үміт үзіппін;\nАйла менен амалды \nМеруерттей тізіппін;\nЖалмауыздай жалаңдап,\nАр, ұяттан күсіппін ; \nҚулық пенен сұмдыққа \nҚұладындай ұшыппын;\n«Сіз білесіз» дегенге \nКүнге күйіп, пісіппін; \nМақтанбасқа мақтанып,\nДеп жүріппін «пысықпын».",M. Adibayev,"В раздумьях я,\nСобрал все недостатки.\nСмотрю со стороны\nНа свой характер гадкий.\nКак отвратительна сия фигура,\nКуда бы поместить себя?\nКак укротить тебя,\nПредставшая натура?\nКамней в горах —\nИзъянов столько в нраве.\nИ сердце — логово\nДурного. Право,\nНе грязь оно,\nКоторую убрать легко.\nТам чистоты — игольное ушко,\nБез Бога это все взросло.\nЗа всем гоняясь\nДураком я стал.\nСвятое в сердце\nДьяволу отдал.\nНаука, разум\nСмысл потеряли;\nКоварство с хитростью\nЖемчугом представлял.\nОт чести отрекаясь,\nХимерою носился —\nПодмял свет белый.\nВсе м��е льстили:\n«Вы знаток умелый»\nИ это, обжигая, грело;\nБезмерной ушлостью гордился,\nВ ничтожество на деле превратился."
-ABAI176ABAI,nan,Түбінде баянды еңбек — егін салған,"Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған.",A. Zhovtis,"Пахаря славный труд — хорош.\nРадость труда в ученье найдешь.\nБием же быть, в волостных ходить –\nНе дело это, а ложь!"
-ABAI176ABAI,nan,Түбінде баянды еңбек — егін салған,"Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған.",K. Doszhan,"В конечном итоге самый долговечный труд,\nЭто — поросль растить (вырастить учеников).\nНе судья (судейство), не волостной (чиновник), это не искусство,\nВсе остальное — итог труда."
-ABAI176ABAI,nan,Түбінде баянды еңбек — егін салған,"Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған.",M. Adibayev,"Нет лучше знаний истинных работы,\nВзлелеять поросль, ей жизнь отдать.\nНет, не искусство быть судьею,\nИ волостным стремиться стать."
+ABAI169ABAI,,"Әйелің — Медет қызы, аты Ырым","Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін.",M. Adibayev,"Жену твою — Медета дочь, зовут Ырым,\nРаз в месяц грязного лица не моет.\nВ говно ступить упасть — три раза право есть,\nПотом, ничто уже джигита не отмоет."
+ABAI169ABAI,,"Әйелің — Медет қызы, аты Ырым","Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін.",A. Starostin,"Твоя жена Медета дочь, и звать ее Ырим;\nУмыться даже в месяц раз — тот труд ей нестерпим;\nЖигиту силы испытать, ты знаешь, трижды надо,\nНо он в дерьмо вступил и в грязь летит путем прямым."
+ABAI169ABAI,,"Әйелің — Медет қызы, аты Ырым","Әйелің — Медет қызы, аты Ырым, \nАйында бір жумайды беттің кірін.\nЕр кезек ер жігітке үшке дейін,\nБір боқты тағы бас та және сүрін.",K. Doszhan,"Жена твоя по имени Ырым, дочь Медета,\nДаже раз в месяц не моет свое грязное лицо.\nУ джигита есть право до трех раз (еще раз),\nЕще раз наступи на дерьмо и упади.\n(До трех раз наступить на говно и упасть)."
+ABAI170ABAI,,"Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?","Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?\n«Күйшіл» деп бабын білмей кінә таққан. \nҚұл табан, кескіл тұмсық Бөстекбайым, \nКісіге бос берермін бір мін тапқан.",M. Adibayev,"Избавился ль от Котыбака, Бостегим?\nЗа норов хаял он тебя, ухода не творил.\nКто б в мощных лапах, клюве, Бостегим,\nТвоих изъян нашел, тому бы даром отдарил."
+ABAI170ABAI,,"Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?","Бөстегім, құтылдың ба Көтібақтан?\n«Күйшіл» деп бабын білмей кінә таққан. \nҚұл табан, кескіл тұмсық Бөстекбайым, \nКісіге бос берермін бір мін тапқан.",K. Doszhan,"Мой Бостек, ты избавился от Көтібақа?\nКоторый, не умея ухаживать, говорил, ��то ты привередлив.\n(Винил тебя, не зная, как ухаживать за тобой).\nС натруженными лапами, изогнутым клювом, мой Бостегим,\nЕсли в тебе кто найдет один изъян, я отдам тебя даром этому человеку."
+ABAI171ABAI,,Ғалымнан надан артпас ұққанменен,"Ғалымнан надан артпас ұққанменен,\nТағдыр көрмей қоймайды бұққанменен. \nО дағы қалыбынан аса алмайды, \nЖауқазын ерте көктеп шыққанменен.",M. Adibayev,"Судьбы своей не избежать,\nИ суть свою не поменять.\nУченого не превзойти невежде,\nПодснежнику о лете — не узнать."
+ABAI171ABAI,,Ғалымнан надан артпас ұққанменен,"Ғалымнан надан артпас ұққанменен,\nТағдыр көрмей қоймайды бұққанменен. \nО дағы қалыбынан аса алмайды, \nЖауқазын ерте көктеп шыққанменен.",K. Doszhan,"Невежда хоть сколько будет понимать, не станет,\nне будет знать больше, лучше ученого.\nСудьбы не избежишь, все равно не спрячешься, не убежишь.\nОн (невежда) все равно не выйдет из своей сути,\nКак подснежник рано расцветающий не видит лета."
+ABAI172ABAI,,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",M. Adibayev,"Не рви, не трогай струн души,\nВ домбре все чувства на пределе.\nНе бейся сердце, не стучи,\nСлезою задрожав на веке.\nДуша в печаль погружена,\nМинувшее не отзовется боле.\nЛишает разума тоска,\nИ голова катится в поле.\nЛюбимая, лишь нежный взгляд\nБольную душу успокоит.\nТакое слово мне скажи,\nЧто жизни человечьей стоит.\nВнутри что тлеет и горит\nПогасит сладостная прелесть.\nДуша и ноет, и болит,\nСлова любви меня согреют.\nКоль нежно прикоснешься ты,\nВоспрянет лучшее в груди.\nДуша простит, забыв былое,\nК блаженству путь мне укажи.\nВ надрывах звуков и в байге\nЯ жил — душа моя устала.\nРодная, не терзай меня,\nЛюбовью утоли сначала."
+ABAI172ABAI,,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",A. Gatov,"Ты, домбра, сильнее грянь,\nБоль и радость затая!\nСердце, биться перестань!\nСлёзы сдерживаю я.\n\nОтшумевшей жизни след\nВ сердце, трепетном едва.\nГорько мне — и силы нет,\nИ кружится голова.\n\nДорогая, посмотри\nМне в глаза и успокой\nЗлой недуг, что изнутри\nЗаглушает голос мой.\n\nПламя углей погаси,\nЛаской нежною повей.\nОблегченье принеси\nСтраждущей душе моей.\n\nК ней рукою прикоснись.\nЧтоб, тобой исцелена,\nМысль моя вспорхнула ввысь,\nВ дальний край устремлена.\n\nСердце, пламень свой умерь\nИ байгу свою кончай!\nНе терзай меня — теперь\nУмереть спокойно дай!"
+ABAI172ABAI,,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",A. Zhovtis,"Домбры не трогай рукой,\nДрогнувших струн не рви.\nНе бейся, сердце, постой,\nСлез к очам не зови…\n\nА слезы бегут по щеке –\nСтарая скорбь жива.\nОтяжелев, в тоске\nСклоняется голова.\n\nК тому, кто поник душой.\nЧья боль живет взаперти,\nВзор лучезарный свой,\nЛюбимая, обрати!\n\nПрошу тебя, погляди,\nМолю, погаси костер:\nОн ведь в больной груди\nТлеет с давнишних пор.\n\nРазвей, разгони беду.\nКоснувшись нежной рукой,\nИ к цели я пойду,\nИ чист и прям душой.\n\nНо как устала она\nВ байге пестрящего дня!\nЯ верю, что ты должна\nВывести меня!"
+ABAI172ABAI,,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",A. Kodar,"Не надо браться за домбру, —\nМне с сердцем скорбным совладать ли,\nЯ, растревоженный, замру,\nИ, слезы выступят по капле.\nБоюсь, опять в душе моей\nПроснутся отзвуки былого.\nИ, ослабев среди тенен,\nВ печаль, как в бред, впаду я снова.\nТак подойди же и пойми,\nВсмотрись в меня с теплом во взгляде,\nИ боль души моей уйми\nТы медом слов, моя отрада.\nПусть буду снова обольщен,\nЗабыв о тлении былого,\nСумей найти вернейший тон,\nЧтоб скорби скинулись оковы.\nСпособен многому я внять,\nКоль подойдешь ко мне ты тонко.\nВглубь мыслей разных я опять\nУйду с тобою потихоньку.\nВ байге хорошей и дурной\nУстал я от порывов тщетных.\nТак будь побережней со мной, —\nНасыть меня плодом заветным."
+ABAI172ABAI,,Домбыраға қол соқпа,"Домбыраға қол соқпа, \nШымырлатып бір-бірлеп. \nЖүрегім, соқпа, кел тоқта, \nЖас келер көзге жүр-жүрлеп.\n\nҚайғылы көңілім қайдағы \nБұрынғымды жаңғыртар. \nҚайратты алып бойдағы, \nБасымды қайғы қаңғыртар.\n\nОнан да жылы жүзіңмен \nКел, жарым, қара бетіме. \nЖылы, тәтті жауап айт \nІштегі қайғы дертіме.\n\nІштегі ескі жалынды \nСөндір жаңа қылықпен. \nСөйлесші жақсы, жағымды\nМендей көңілі сынықпен.\n\nСынық көңілім көп кешер, \nМайда қолмен ұстасаң. \nКөңілге түрлі ой түсер,\nӘр тереңге нұсқасаң.\n\nКүйлі, күйсіз бәйгеге \nҚажыды көңілім көп шауып. \nКөп қинамай әрнеге,\nЕнді семірт, жем тауып.",K. Doszhan,"Не стучи руками по домбре — (как бы сам поэт — этот инструмент),\nПронзительные чувства постоянно выворачивают душу.\nНе бойся, не стучи, сердце, остановись, замри,\nОдна за другой слезинки наворачиваются на глаза.\nМне тоскливо, моя душа печальна (почти траурное состояние),\nЭхом ли отзовется прошедшее.\nЗабрав силу предчувствие смерти лишает разума,\nЯ потерял голову, рассудок от тоски.\nПосмотри на меня теплым взглядом,\nТвой нежный взгляд, нежное лицо, любимая моя.\nСладкое нежное слово твое\nИзлечат душу израненную теплое, нежное слово.\nТо, что внутри горит старым огнем тоски, печали, обиды, боли.\nМожет погасить твоя новая прелесть неизъяснимая, кокетство.\nУбитая, сломленная горем моя душа многое простит\nЕсли нежно коснешься меня.\nРазные хорошие, глубокие мысли посетят меня,\nЕсли укажешь путь к бесконечному блаженству.\nВ поединке, состязании, байге с музой и без музы\nУчаствовал я, душа моя истомилась, устала,\nХоть ты не истязай, не терзай меня.\nНайди для моего духа, моей души, успокоение.\nЧтобы я мог оправиться (наполнится) новой жизнью, чувством.\nНе стучи руками по домбре — (как бы сам поэт — этот инструмент),\nПронзительные чувства постоянно выворачивают душу.\nНе бойся, не стучи, сердце, остановись, замри,\nОдна за другой слезинки наворачиваются на глаза.\nМне тоскливо, моя душа печальна (почти траурное состояние),\nЭхом ли отзовется прошедшее.\nЗабрав силу предчувствие смерти лишает разума,\nЯ потерял голову, рассудок от тоски.\nПосмотри на меня теплым взглядом,\nТвой нежный взгляд, нежное лицо, любимая моя.\nСладкое нежное слово твое\nИзлечат душу израненную теплое, нежное слово.\nТо, что внутри горит старым огнем тоски, печали, обиды, боли.\nМожет погасить твоя новая прелесть неизъяснимая, кокетство.\nУбитая, сломленная горем моя душа многое простит\nЕсли нежно коснешься меня.\nРазные хорошие, глубокие мысли посетят меня,\nЕсли укажешь путь к бесконечному блаженству.\nВ поединке, состязании, байге с музой и без музы\nУчаствовал я, душа моя истомилась, устала,\nХоть ты не истязай, не терзай меня.\nНайди для моего духа, мо��й души, успокоение.\nЧтобы я мог оправиться (наполнится) новой жизнью, чувством."
+ABAI173ABAI,,"Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек","Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек,\nБой жеңбек, ер жігітке ғақыл таппақ.\nТағдырын көрушінің Хақтан біліп,\nКөшелі өнер иесін жүрсе жақтап.\n\nНиетің түзу болса сенің аппақ,\nЕкі елі ауызыңа қойсаң қақпақ.\nСыбыр, өсек дегенді сырттай жүріп,\nҒылым, өнер, мал таппақ, жұртқа жақпақ.",M. Adibayev,"Увидеть путь, познать, на мир взглянуть,\nСебя преодолев, младым постигни суть.\nПредначертанное прими как дар и волю\nБожью, Талант в искусстве по душе, всего Ему дороже.\nКоль помыслы твои прозрачны и чисты,\nРту своему во всем поставь преграду.\nОт сплетен, болтовни, от суеты беги,\nНароду угодишь, в трудах найдя отраду."
+ABAI173ABAI,,"Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек","Жол көрмек, жоба білмек, жиһан кезбек,\nБой жеңбек, ер жігітке ғақыл таппақ.\nТағдырын көрушінің Хақтан біліп,\nКөшелі өнер иесін жүрсе жақтап.\n\nНиетің түзу болса сенің аппақ,\nЕкі елі ауызыңа қойсаң қақпақ.\nСыбыр, өсек дегенді сырттай жүріп,\nҒылым, өнер, мал таппақ, жұртқа жақпақ.",K. Doszhan,"Видеть дорогу, знать толк (познать), странствовать по свету,\nЗдравому молодцу, поборов себя, найти ум, наставления.\nСудьбу видевшего, будущее узнать от Всевышнего,\nЕму (Богу) ближе умудренный в искусстве человек.\nЕсли твои помыслы чисты и светлы,\nЕсли поставишь заслон на свой рот.\nЕсли обойдешь стороной шепотки и сплетни,\nТо угоден будешь народу, наукой и искусством заработаешь скот (состояние)."
+ABAI174ABAI,,Мен боламын демеңдер,"Мен боламын демеңдер, \nАяқты алшаң басқанға.\nЕкі көзің аларып,\nҚұр қарайсың аспанға.\n\nБір ғылымнан басқаның,\nБәрі де кесел асқанға.\nӨйткен адам жолығар \nКешікпей-ақ тосқанға.",M. Adibayev,"Не говорите — состоялся я,\nНе чуя землю, растопырив ноги,\nПустые выпучив глаза,\nИ тупо в небо ими впершись.\nНауки выше доли нет,\nВсе прочее — болезнь и чванство.\nКоли бахвальство суть тебя,\nСвою ты встретишь неудачу."
+ABAI174ABAI,,Мен боламын демеңдер,"Мен боламын демеңдер, \nАяқты алшаң басқанға.\nЕкі көзің аларып,\nҚұр қарайсың аспанға.\n\nБір ғылымнан басқаның,\nБәрі де кесел асқанға.\nӨйткен адам жолығар \nКешікпей-ақ тосқанға.",K. Doszhan,"Не говорите, что я состоялся, я значимый,\nКоль ходите широко расставляя ноги.\nВыпученные, пустые глаза,\nТупо, бессмысленно смотрят только в небо.\nВсе кроме науки, чванство, самолюбование, хвастовство,\nОно вредно, как неизлечимая болезнь (кесел).\nЧеловека, который так себя ведет, так поступает,\nТакой человек вскоре встретится с неудачей."
+ABAI175ABAI,,"Ойға түстім, толғандым","Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз емес.\nБәрі болды өзімнен,\nТәңірім салған наза емес.\n\nОсынша ақымақ болғаным \nКөрінгенге қызықтым. \nҒаділетті жүректің \nӘділетін бұзыппын;\nАқыл менен білімнен \nӘбден үміт үзіппін;\nАйла менен амалды \nМеруерттей тізіппін;\nЖалмауыздай жалаңдап,\nАр, ұяттан күсіппін ; \nҚулық пенен сұмдыққа \nҚұладындай ұшыппын;\n«Сіз білесіз» дегенге \nКүнге күйіп, пісіппін; \nМақтанбасқа мақтанып,\nДеп жүріппін «пысықпын».",K. Doszhan,"Погрузился, в мысли, размышлял, раздумывал,\nВзяв в свои руки свои недостатки\nСмотрю на себя со стороны, на свой характер, свой нрав,\nПроверить себя я решил.\nСам себе я не нравлюсь, отвратителен себе.\nГде мне поместить себя?\nХарактер, который я сам выбрал, сам сделал\nКак мне теперь его укротить?\nЕсли сосчитать свои недостатки (недостатки характера),\nНе меньше, чем камней в горах.\nЗамечаю я свое сердце,\nДо иголочки оно нечисто\nЭто даже не грязь, которую можно вычистить.\nЕго не прочистишь, как грязь в логове.\nВо всем я сам виноват, Тенгри (Бог) тут не причем.\nБез разбору хватаясь, интересуясь всем\nСтал я дураком.\nПрекрасное сердце\nИстинность, искренность сердца сбил с пути,\nНауки с разумом, знания,\nТеряют всякий смысл, надежду;\nХитрость и коварство нанизывал,\nВыдавая за жемчуга, за драгоценность.\nКак дьявол (съедая вокруг себя, уничтожая все вокруг),\nКак нечистая сила, летел носился чуть не падая.\n«Бы знаете все, вы знаток» — говорили мне все,\nЛьстили мне и это грело,\nЯ жарился на этом как на солнце.\nЯ гордился тем, что, оказывается, вообще ничего не стоило,\nСчитал себя самым хитрым, ушлым и умным."
+ABAI175ABAI,,"Ойға түстім, толғандым","Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз емес.\nБәрі болды өзімнен,\nТәңірім салған наза емес.\n\nОсынша ақымақ болғаным \nКөрінгенге қызықтым. \nҒаділетті жүректің \nӘділетін бұзыппын;\nАқыл менен білімнен \nӘбден үміт үзіппін;\nАйла менен амалды \nМеруерттей тізіппін;\nЖалмауыздай жалаңдап,\nАр, ұяттан күсіппін ; \nҚулық пенен сұмдыққа \nҚұладындай ұшыппын;\n«Сіз білесіз» дегенге \nКүнге күйіп, пісіппін; \nМақтанбасқа мақтанып,\nДеп жүріппін «пысықпын».",A. Gatov,"В раздумье долгом и немом,\nВ воспоминаньях о былом,\nПеребирал я день за днём,\nНе оправдав себя ни в чём.\nКуда мне скрыться от себя?\nМой каждый шаг был только злом.\nСмогу ли обуздать себя?\nЯ подл, я виноват кругом.\n\nНеисчислимы камни гор —\nИ счёта нет грехам моим.\nА стоит в сердце заглянуть —\nПозор и срам глазам моим.\nТо не колодезная грязь —\nНе вычерпать рукам моим.\nТаким меня не создал бог —\nЯ страшен по делам моим.\n\nНо в чём же я себя виню?\nЯ падок был на всё, я тот,\nКто искренностью пренебрёг\nИ расточил её, как мот.\nЯ слову разума внимал\nИ поступал наоборот.\nКак жемчуг, хитрости и ложь\nНанизывал из года в год.\n\nЧудовище, я потерял\nДелам моим бессчестным счёт.\nЯ жадно к подлости любой,\nКак ворон, правил свой полёт.\nПустую слыша похвалу,\nГордился ею, думал — вот\nНадул я всех и мастаком\nТолпа за это назовёт."
+ABAI175ABAI,,"Ойға түстім, толғандым","Ойға түстім, толғандым,\nӨз мінімді қолға алдым. \nМінезіме көз салдым, \nТексеруге ойландым.\nӨзіме өзім жақпадым,\nЕнді қайда сыя алдым?\nҚалап алған көп мінез, \nҚалайша қылып тыя алдым?\n\nБойдағы мінді санасам,\nТау тасынан аз емес. \nЖүрегімді байқасам,\nИнедейін таза емес.\nАршып алып тастауға, \nАпандағы саз емес.\nБәрі болды өзімнен,\nТәңірім салған наза емес.\n\nОсынша ақымақ болғаным \nКөрінгенге қызықтым. \nҒаділетті жүректің \nӘділетін бұзыппын;\nАқыл менен білімнен \nӘбден үміт үзіппін;\nАйла менен амалды \nМеруерттей тізіппін;\nЖалмауыздай жалаңдап,\nАр, ұяттан күсіппін ; \nҚулық пенен сұмдыққа \nҚұладындай ұшыппын;\n«Сіз білесіз» дегенге \nКүнге күйіп, пісіппін; \nМақтанбасқа мақтанып,\nДеп жүріппін «пысықпын».",M. Adibayev,"В раздумьях я,\nСобрал все недостатки.\nСмотрю со стороны\nНа свой характер гадкий.\nКак отвратительна сия фигура,\nКуда бы поместить себя?\nКак укротить тебя,\nПредставшая натура?\nКамней в горах —\nИзъянов столько в нраве.\nИ сердце — логово\nДурного. Право,\nНе грязь оно,\nКоторую убрать легко.\nТам чистоты — игольное ушко,\nБез Бога это все взросло.\nЗа всем гоняясь\nДураком я стал.\nСвятое в сердце\nДьяволу отдал.\nНаука, разум\nСмысл потеряли;\nКоварство с хитростью\nЖемчугом представлял.\nОт чести отрекаясь,\nХимерою носился —\nПодмял свет белый.\nВсе мне льстили:\n«Вы знаток умелый»\nИ это, обжигая, грело;\nБезмерной ушлостью гордился,\nВ ничтожество на деле превратился."
+ABAI176ABAI,,Түбінде баянды еңбек — егін салған,"Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған.",A. Zhovtis,"Пахаря славный труд — хорош.\nРадость труда в ученье найдешь.\nБием же быть, в волостных ходить –\nНе дело это, а ложь!"
+ABAI176ABAI,,Түбінде баянды еңбек — егін салған,"Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған.",K. Doszhan,"В конечном итоге самый долговечный труд,\nЭто — поросль растить (вырастить учеников).\nНе судья (судейство), не волостной (чиновник), это не искусство,\nВсе остальное — итог труда."
+ABAI176ABAI,,Түбінде баянды еңбек — егін салған,"Түбінде баянды еңбек — егін салған, \nЖасынан оқу оқып, білім алған.\nБи болған, болыс болған өнер емес, \nЕңбектің бұдан өзге бәрі жалған.",M. Adibayev,"Нет лучше знаний истинных работы,\nВзлелеять поросль, ей жизнь отдать.\nНет, не искусство быть судьею,\nИ волостным стремиться стать."